مهر زنی انتقالی در مقابل مهر زنی پیشرونده: حدس زدن را متوقف کنید

چرا انتخاب روش قالب بندی مناسب بیش از همیشه اهمیت دارد؟

شما یک طراحی قطعه قفل شده، حجم مورد نظر روی میز و بودجه ای دارید که جایی برای تماس اشتباه در ابزارسازی باقی نمی گذارد. سوال روی میز شما می آید:مهر زنی قالب انتقالی یا مهر زنی مترقی? به دنبال پاسخ آنلاین باشید و ده‌ها صفحه پیدا خواهید کرد که هر فرآیند را تعریف می‌کنند، اما تقریباً هیچ کدام به شما کمک نمی‌کنند که واقعاً بین آنها بر اساس محدودیت‌های خاص خود انتخاب کنید.

آن شکاف گران است. ابزار مهر زنی قالب نشان دهنده تعهد اولیه قابل توجهی است که اغلب از 8000 دلار تا 25000 دلار یا بیشتر برای یک قالب سفارشی پیشرونده به تنهایی متغیر است. روش اشتباه را انتخاب کنید و به دنبال ابزاری هستید که با هندسه قطعه شما مطابقت ندارد، نرخ‌های ضایعاتی که به حاشیه می‌خورند، یا زمان‌های چرخه‌ای که مونتاژ پایین دستی را با تنگنا مواجه می‌کند. این مقاله رویکرد متفاوتی دارد. به‌جای تکرار تعاریف کتاب‌های درسی، قالب‌ها و روش‌های مهر زنی، از جمله پیکربندی‌های ترکیبی و ترکیبی، را بر اساس معیارهای{8}تولید واقعی جهانی رتبه‌بندی می‌کند تا بتوانید با اطمینان نیازهای خود را با فرآیند درست مطابقت دهید.

چرا هزینه انتقال در مقابل تصمیم پیش رونده بیشتر از آن چیزی است که فکر می کنید؟

انتخاب نادرست بین مهر زنی قالب انتقالی و مهر زنی پیشرونده فقط باعث هدر دادن دلارهای ابزار نمی شود. آبشار می شود. یک قالب پیشرونده بزرگ برای قطعه ای که باید منتقل می شد-به این معنی است که شما در حال مبارزه با محدودیت های عرض نوار{3}}و افزودن عملیات ثانویه هستید. راه‌اندازی انتقال برای یک براکت ساده که می‌تواند با سرعت بالا روی یک پرس پیشرونده اجرا شود، به معنای سرعت کمتر و هزینه هر{5}}قطعه بالاتر است. هزینه واقعی خود قالب نیست. این ناکارآمدی تولید است که سال‌ها با آن زندگی می‌کنید، زیرا ابزارسازی، پس از ساخته شدن، فرآیند شما را مشخص می‌کند. درک اینکه یک قالب مترقی چیست و چگونه از نظر معماری با قالب انتقال تفاوت دارد، اساس این تصمیم است، اما معیارهای انتخاب بسیار فراتر از تعاریف اولیه است.

چه کسی این راهنما خدمت می کند

این ارزیابی برای سه نقش مجزا، که هر کدام با اولویت‌های متفاوتی هنگام مقایسه روش‌های مهر زنی قالب‌بندی می‌شوند، طراحی شده است:

• مهندسین طراح- واضح است که کدام روش از هندسه قطعات، پشته‌های تحمل و پیچیدگی شکل‌دهی شما پشتیبانی می‌کند، بدون اینکه در مدل CAD به خطر بیفتد.
• مدیران تدارکات- چارچوبی برای ارزیابی سرمایه‌گذاری ابزاری در برابر کل هزینه مالکیت، زمان تحویل، و صرفه‌جویی در سفارش مجدد به جای مقایسه قیمت‌ها به تنهایی پیدا خواهید کرد.
• مدیران تولید- خواهید دید که چگونه هر روش برای اهداف توان عملیاتی، سازگاری مطبوعات و ثبات کیفیت نقشه می‌کشد تا تصمیمات سطح{1}}طبق با هدف مهندسی هماهنگ شوند.

ارزیابی پیش‌رو به هر روش امتیاز می‌دهد، از مهر زنی پیشرونده استاندارد گرفته تا انواع انتقال، مرکب و سرعت بالا، در برابر معیارهایی که در واقع انتخاب تامین‌کننده و بازگشت سرمایه طولانی‌مدت- را هدایت می‌کنند. هیچ روش واحدی برنده جهانی نیست. پاسخ درست بستگی به این دارد که قسمت شما در محل تقاطع هندسه، حجم و بودجه قرار دارد.

چگونه این روش‌های قالب‌بندی را ارزیابی و رتبه‌بندی کردیم

مقایسه مفید انواع قالب های مهر زنی بیش از یک لیست ویژگی نیاز دارد. برای اندازه گیری تناسب به روشی ساختاریافته نیاز دارد. به‌جای اعلام برتری جهانی یک فرآیند، ما هر روش را بر اساس معیارهای برگرفته از محدودیت‌های عملی که مهندسان و خریداران در هنگام تعیین ابزار انتقال یا ابزارهای قالب پیشرونده برای یک برنامه جدید با آن مواجه هستند، امتیاز دادیم.

معیارهای انتخابی که برای رتبه بندی هر روش استفاده کردیم

هر روش مهر زنی در این ارزیابی با هفت عامل تصمیم گیری اندازه گیری می شود. به اینها به عنوان لنزهایی فکر کنید که باید از طریق آنها یک ابزار مترقی و سرمایه گذاری یا هر تعهد ابزارسازی دیگری مورد بررسی قرار گیرد:

1. پیچیدگی هندسه بخش- آیا روش می‌تواند ویژگی‌های سه‌بعدی مورد نیاز، ترسیم عمق‌ها و خم‌های چند محوری را بدون عملیات ثانویه تشکیل دهد؟
2. آستانه حجم تولید- در چه مقدار سالیانه سرمایه‌گذاری ابزارآلات یکنواخت می‌شود و هزینه رقابتی هر قطعه-را ارائه می‌دهد؟
3. سرمایه گذاری ابزار و جدول زمانی ROI- چه مقدار سرمایه اولیه مورد نیاز است، و حجم تولید چقدر سریع این هزینه را بازیابی می‌کند؟
4. الزامات تحمل ابعادی- چه سطحی از دقت موقعیت و تکرارپذیری فرآیند به طور قابل اتکا در طولانی مدت حفظ می شود؟
5. محدوده سازگاری مواد- آیا این فرآیند ویژگی های آلیاژ، ضخامت و شکل پذیری مشخص شده شما را بدون سایش یا ضایعات بیش از حد انجام می دهد؟
6. نیازهای عملیات ثانویه- آیا این روش مراحل پایین‌دستی مانند ضربه زدن، جوشکاری، یا سوراخ‌زدایی را در چرخه پرس ادغام می‌کند؟
7. سازگاری با تجهیزات پرس- آیا تناژ پرس موجود، اندازه تخت، و سیستم خوراک شما از روش بدون افزودن تجهیزات سرمایه پشتیبانی می‌کند؟

چگونه امتیاز دهی کار می کند

هیچ ابزار مهر زنی مترقی یا پیکربندی قالب انتقالی در تمام هفت معیار برنده نمی شود. درعوض، هر روش بر اساس اصول مهندسی عمومی و مشخصات سازنده منتشر شده به جای معیارهای ساخته شده، بهترین{1}}براساس رتبه را در هر معیار کسب می کند. واقعیت های عملی در اینجا نیز اهمیت دارند. محدودیت‌های فضای کف، سطح مهارت اپراتور، و اینکه آیا مرکز شما قبلاً پرس انتقالی را اجرا می‌کند یا خیریک فشار سریع-سرعت بالاهمه این روشها بدون نیاز به تعمیرات اساسی تسهیلات، بیشترین ارزش را ارائه می دهند. هدف تطبیق محدودیت‌های خاص شما با فرآیندی است که بالاترین امتیاز را در جایی که بیشترین اهمیت را برای برنامه شما دارد، کسب می‌کند.

مهر زنی انتقال برای قطعات پیچیده چند ایستگاهی

هنگامی که هندسه قطعه از نظر پیچیدگی، اندازه، یا الزامات شکل‌دهی چند محوری امتیاز بالایی کسب می‌کند، یکی از روش‌ها به طور مداوم در بالای ارزیابی قرار می‌گیرد: مهر زنی قالب انتقال. این موقعیت را به دست نمی‌آورد نه به این دلیل که در هر ضربه سریع‌تر یا ارزان‌تر است، بلکه به این دلیل که محدودیت‌های معماری را که هر فرآیند مبتنی بر نوار- را محدود می‌کند حذف می‌کند.

چه چیزی باعث می شود مهر زنی انتقالی متمایز شود

تمایز اساسی بین قالب‌های انتقالی و قالب‌های پیشرونده به نحوه حرکت قطعه کار در پرس بازمی‌گردد. در یک راه اندازی پیشرونده، قطعه در طول توالی شکل گیری به یک نوار حامل متصل می ماند. در مهر زنی انتقال، قسمت خالی از استوک ورق در ایستگاه اول جدا می شود و سپس به صورت رباتیک بین ایستگاه های قالب مستقل با استفاده از بازوهای مکانیکی یا میله های انتقال منتقل می شود. این معماری بخش-در مقابل معماری نوار{4}}است، و همه چیز را در مورد هندسه‌های ممکن تغییر می‌دهد.

از آنجایی که هر ایستگاه در قالب انتقال بر روی یک -جای خالی ایستاده به جای نوار متصل کار می کند، چندین قابلیت حیاتی به دست می آورید. هیچ محدودیتی در عرض نوار وجود ندارد که حداکثر اندازه قطعه را تعیین کند. قسمت خالی را می توان چرخاند، برگرداند یا بین ایستگاه ها تغییر مکان داد تا در تمام طرف های قطعه شکل بگیرد. کشش‌های عمیق، خم‌های نامتقارن و ویژگی‌های ساختاری بزرگی که می‌توانند یک نوار حامل را پاره یا منحرف کنند، به عملیات معمولی تبدیل می‌شوند. و از آنجایی که انتقال رباتیک موقعیت بخشی ثابت را در هر ایستگاه تضمین می کند، تکرارپذیری در ده ها هزار چرخه ثابت می ماند.

ابزار پرس انتقال نیز کنترل تحمل را در باندهای تنگ به دست می آورد. داده‌های صنعت نشان می‌دهد که تلورانس‌ها را می‌توان در 0.01± میلی‌متر در تنظیمات{2}}به‌خوبی مهندسی‌شده، با افزایش بازده تولید 30-50 درصد در مقایسه با مهر زنی تک‌عملیات همان قطعات حفظ کرد.

موارد استفاده ایده آل و تناسب حجم

قالب های انتقال در سناریوهایی که قطعه به سادگی نمی تواند در یک نوار پیشرونده وجود داشته باشد، برتری می یابد. اجزای ساختاری خودرو مانند براکت‌های شاسی و اعضای متقاطع، محفظه‌های دستگاهی که به فرم‌های عمیق-کشیده شده نیاز دارند، و براکت‌های بزرگی که نیاز به خمیدگی‌های چند محوری دارند که هیچ فرآیند نوار صفحه‌ای نمی‌تواند ارائه دهد، در نظر بگیرید. این قطعات معمولاً از 300 میلی‌متر در یک یا چند بعد فراتر می‌روند یا شامل نسبت‌های عمق به-عرض هستند که نوار حامل را کمان می‌کنند.

این روش همچنین زمانی می‌درخشد که عملیات‌های ثانویه، مانند ضربه زدن، فشار دادن، یا برش زدن با فشار، می‌توانند در توالی انتقال ادغام شوند و دستکاری پایین دست را حذف کنند. برای سازندگانی که قالب‌بندی انتقال را ارزیابی می‌کنند که به‌طور خاص برای شکل‌دهی چند ایستگاه با انتقال رباتیک طراحی شده است، تامین‌کنندگانی مانندYICHENبر تکرارپذیری پایدار برای قطعات پیچیده در برنامه‌های-خودرویی و صنعتی با حجم بالا تمرکز کنید.

از نظر حجمی، مهر زنی قالب انتقالی در دوره‌های تولید 50000 قطعه و بالاتر، جایی که سرمایه‌گذاری اولیه ابزارآلات بالاتر با عملیات تلفیقی و کاهش هزینه‌های جابجایی هر{3} قطعه جبران می‌شود، بهترین تناسب را دارد.

جوانب مثبت

• هندسه سه بعدی پیچیده از جمله کشش های عمیق و شکل دهی چند محوری را کنترل می کند
• انتقال رباتیک موقعیت یکپارچه قطعات را در تمام ایستگاه ها تضمین می کند
• از اندازه‌های خالی بزرگ‌تر بدون محدودیت عرض{0} نوار پشتیبانی می‌کند
• عملیات شکل دهی و تکمیل ثانویه را در خط- یکپارچه می کند
• تکرارپذیری پایدار در طول دوره های تولید طولانی

منفی

• سرمایه گذاری اولیه ابزارآلات در مقایسه با قالب های پیشرونده
• زمان چرخه آهسته‌تر در برابر{0}}تنظیمات پیشرونده با سرعت بالا
• به یک پرس انتقال مجهز به سیستم های انتقال رباتیک یا مکانیکی نیاز دارد
• راه اندازی پیچیده تر و رویه های تغییر

مبادله-روشن است: مهر زنی انتقال سرعت خام را برای آزادی هندسی معامله می کند. هنگامی که بخش شما این آزادی را می طلبد، هیچ مقدار-مهندسی نوار پیشرو نمی تواند جایگزین مزیت معماری تشکیل ایستگاه مستقل شود. اما وقتی هندسه ساده‌تر است و اهداف حجمی زمان چرخه را به پیش می‌برند، محاسبات به سمت معماری فرآیند بسیار متفاوتی تغییر می‌کند.

مهر زنی پیشرونده برای قطعات دقیق-حجمی

در جایی که قالب‌های انتقال سرعت را برای آزادی هندسی معامله می‌کنند، قالب‌های پیشرونده این معادله را کاملاً تغییر می‌دهند. وقتی قطعات کوچک‌تر هستند، هندسه‌ها متوسط ​​هستند و تقاضای حجم به صدها هزار یا میلیون می‌رسد، مهر زنی پیشرونده سریع‌ترین مسیر را از انبار سیم پیچ تا قطعه نهایی با حداقل جابجایی در میان ارائه می‌کند.

چگونه مهر زنی پیشرونده به سرعت می رسد

یک نوار فلزی پیوسته را تصور کنید که از یک سیم پیچ باز می شود و از یک بلوک قالب منفرد تغذیه می کند که شامل چندین ایستگاه است که به ترتیب مرتب شده اند. با هر ضربه پرس، نوار یک گام به طول می‌آید و هر ایستگاه عملیات متفاوتی را انجام می‌دهد: خالی کردن، سوراخ کردن، شکل‌دهی، سکه‌زنی یا خم شدن. قطعه به صورت تدریجی، ایستگاه به ایستگاه شکل می گیرد، در حالی که به نوار حامل متصل می شود تا زمانی که ایستگاه قطع نهایی آن را به عنوان یک قطعه تمام شده جدا کند.

چه چیزی همه چیز را در این ایستگاه‌ها هماهنگ نگه می‌دارد؟ سوراخ های خلبان این سوراخ‌ها که در ایستگاه اول به نوار سوراخ می‌شوند، در هر ایستگاه بعدی با پین‌های پیلوت درگیر می‌شوند تا قبل از فرود هر ضربه، نوار را در موقعیت دقیق قفل کنند. این مکانیزم همان چیزی است که به مهر زنی پیشرونده فلزی دقت موقعیتی آن را می دهد، که معمولاً تلورانس هایی را در 0.01 ± میلی متر در سراسر توالی شکل دهی کامل نگه می دارد. سیستم{4}}و{5}}پیلوت همچنین استفاده از نوار را دیکته می‌کند: فاصله بین قطعات، مواد پل و محل قرارگیری سوراخ خلبان، همگی عرض نوار را مصرف می‌کنند، به همین دلیل است که اندازه قطعه ذاتاً توسط عرض سیم پیچی که پرس می‌تواند در خود جای دهد محدود می‌شود.

از آنجایی که تمام عملیات در یک چرخه پرس انجام می شود و نوار به طور مداوم تغذیه می شود، قالب های مهر زنی پیشرونده می توانند با سرعت حرکت بسیار بیشتر از روش های انتقال یا ترکیب انجام شوند. خطوط تولید با حجم بالا معمولاً 200 تا 600 ضربه در دقیقه را برای اجزای کوچک‌تر انجام می‌دهند و برخی از پیکربندی‌ها برای هندسه‌های ساده از 1000 SPM فراتر می‌روند.

جایی که پیشروی ها غالب هستند

قالب‌های پیشرونده دارای قلمرو قطعات کوچک‌تر و قابل تکرار تولید شده در مقیاس هستند. کانکتورهای الکتریکی، پایانه‌ها، گیره‌های فنری، براکت‌های زیر 300 میلی‌متر، قوطی‌های محافظ و کنتاکت‌های باتری همگی از کاربردهای کتاب درسی هستند. این مولفه‌ها مشخصات مشترکی دارند: پیچیدگی هندسی متوسط، تلورانس‌های سخت در مورد ویژگی‌های سوراخ‌شده، و حجم‌های سالانه که سرمایه‌گذاری اولیه در قالب مهر زنی مترقی دقیق را توجیه می‌کند.

مواد مهر زنی مترقی طیف وسیعی را در بر می گیرد. مس و برنج به دلیل رسانایی و شکل پذیری، برای قطعات الکتریکی مورد علاقه هستند. نمرات فولاد ضد زنگ کاربردهای حساس به خوردگی-را کنترل می کند. فولادهای کربنی و آلیاژی در ضخامت های 0.1 میلی متر تا حدود 6 میلی متر براکت های ساختاری و گیره های خودرو را پوشش می دهند. مواد با شکل‌پذیری خوب و تحمل ضخامت ثابت بهترین عملکرد را دارند زیرا نوار باید در چندین ایستگاه شکل‌دهی بدون ترک خوردن یا خارج شدن از تراز زنده بماند.

معماری تغدیه یک -فشار و پیوسته-همچنین به معنای حداقل رسیدگی به قطعات است. بدون بازوهای انتقال روباتیک، بدون بارگیری بین ایستگاهی. نوار وارد یک سر قالب می شود و قسمت های تمام شده از انتهای دیگر خارج می شود. این سادگی مستقیماً به سربار کار کمتر، کاهش آسیب حمل و نقل و فرارهای کیفی کمتر مرتبط با خطاهای تغییر موقعیت ترجمه می شود.

جوانب مثبت

• سریعترین زمان چرخه در هر روش مهر زنی، اغلب بیش از 300 ضربه در دقیقه است
• هزینه هر{0}}قطع در حجم های بالا به دلیل عملکرد مداوم یک فشار- کمتر است
• حداقل جابجایی قطعات باعث کاهش ریسک کار و کیفیت می شود
• سیستم سوراخ خلبان قابلیت تکرار موقعیت عالی را در سراسر ایستگاه ها ارائه می دهد
• سازگاری گسترده با مواد از جمله مس، برنج، فولاد ضد زنگ و فولادهای کربنی مختلف

منفی

• اندازه قطعه محدود به چیزی است که در عرض نوار و تخت فشاری قرار می گیرد
• هندسه محدود به ویژگی‌هایی است که می‌توانند در حالی که قطعه به نوار حامل متصل می‌ماند شکل بگیرد.
• زمان‌های طولانی‌تر برای قالب‌های پیچیده پیشرونده با ایستگاه‌های متعدد
• مواد پل ضایعاتی بین قطعات استفاده خالص از مواد را کاهش می دهد
• کشیدن های عمیق و شکل گیری چند محوری بدون پاره شدن نوار دشوار یا غیرممکن است

مهر زنی مترقی فلز رتبه خود را به عنوان قهرمان توان عملیاتی برای قطعاتی که متناسب با پوشش معماری آن است به دست می آورد. اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی حتی سرعت‌های پیشرونده استاندارد کافی نباشد، وقتی حجم‌ها به ده‌ها میلیون می‌رسد و هندسه‌های قسمت‌ها به مقیاس کوچک- کوچک می‌شوند؟ اینجاست که زیرمجموعه‌ای تخصصی از این فرآیند، نرخ چرخه را به حد مکانیکی خود می‌رساند.

مهر زنی پیشرونده با سرعت بالا-برای حداکثر توان عملیاتی

قالب های پیشرونده استاندارد در زمان چرخه از روش های انتقال و ترکیب پیشی گرفته اند. مهر زنی پیشرونده با سرعت بالا از این مزیت استفاده می کند و آن را به سقف مکانیکی خود می برد و برنامه هایی را هدف قرار می دهد که حجم سالانه آنها به ده ها میلیون می رسد و هر کسری از ثانیه در هر ضربه برای اقتصاد واحد مهم است.

وقتی استاندارد Progressive به اندازه کافی سریع نیست

یک پرس معمولی پیشرونده به راحتی بین 200 تا 600 ضربه در دقیقه کار می کند. انواع سرعت بالا با 800 تا بیش از 1000 ضربه در دقیقه بسته به اندازه قطعه و پیچیدگی قالب کار می کنند. این پرش در سرعت رایگان نیست. این نیاز به امتیازات مهندسی در طراحی قطعات، انتخاب مواد و دوام ابزار دارد.

قطعات باید از نظر هندسی ساده تر باشند. در نرخ ضربه‌های بالا، ویژگی‌های شکل‌دهی پیچیده، غلظت‌های تنشی را ایجاد می‌کنند که باعث ترک خوردن یا رانش ابعادی قبل از رسیدن نوار حتی به ایستگاه قطع می‌شود. خم های کم عمق، الگوهای سوراخ کردن ساده و حداقل عمق کشش معمول هستند. مواد باید نازک‌تر، معمولاً کمتر از 1.0 میلی‌متر، و انعطاف‌پذیرتر باشند تا بتوانند تغییر شکل سریع‌تر را بدون مشکلات فنری{4}} یا شکستگی لبه‌ها داشته باشند.

ابزار سخت ترین ضربه را می پذیرد. پانچ‌ها و درج‌های قالب صدها میلیون بار در طول عمر خود با این سرعت‌ها چرخش می‌کنند، بنابراین به فولادهای ابزار درجه یک با سنگ‌زنی دقیق، پوشش‌های پیشرفته و فواصل نگهداری سخت‌تر نیاز دارند. ایجاد گرما از اصطکاک در نرخ ضربه بالا نیز سایش را تسریع می کند، به این معنی که سیستم های روانکاری و خنک کننده قالب به جای ارتقاء اختیاری به زیرساخت های حیاتی تبدیل می شوند.

مواد و محدودیت های اندازه قطعه

هر آلیاژی با سرعت بالا همکاری نمی کند. موادی که بهترین عملکرد را دارند دو ویژگی مشترک دارند: شکل پذیری خوب و تحمل ضخامت محکم در سراسر سیم پیچ. مهر زنی پیش رونده مس در کاربردهای الکتریکی غالب است زیرا نرمی و رسانایی ذاتی مس آن را برای اتصالات میکرو-و فنرهای تماسی که با سرعت بسیار زیاد مهر و موم شده اند ایده آل می کند. مهر زنی پیشرونده برنجی یک طاقچه مشابه را پر می کند که در آن به استحکام کمی بالاتر و مقاومت در برابر خوردگی نیاز است، مانند پین های ترمینال دقیق و کنتاکت های سوکت.

مهر زنی مترقی فولاد ضد زنگ با سرعت بالا امکان پذیر است، اگرچه معمولاً محدود به درجه های آستنیتی نازک تر (301، 304) است که در آن شکل پذیری کافی باقی می ماند. شما آن را در قطعات محافظ و فنرهای الکترونیکی که در آن مقاومت در برابر خوردگی فدا نمی شود، پیدا خواهید کرد. مهر زنی پیش رونده فولادی با-درجات کربن پایین، گزینه‌های مواد را برای قطعات ارزان-حساس-حجم بالا مانند زبانه‌های باتری و براکت‌های میکرو-خودرو تکمیل می‌کند.

اجزای معمولی که با سرعت بالا تولید می‌شوند عبارتند از کانکتورهای میکرو- برای لوازم الکترونیکی مصرفی، کنتاکت‌های فنری در مجموعه‌های رله، قوطی‌های محافظ EMI، زبانه‌های باتری برای سلول‌های لیتیوم- و قاب‌های سربی برای بسته‌های نیمه‌رسانا. این قطعات مشخصات مشترکی دارند: ردپای کوچک، حداقل عمق شکل‌دهی و تقاضای تولید که به میلیون‌ها در ماه اندازه‌گیری می‌شود.

جوانب مثبت

• حداکثر توان، اغلب بیش از 1000 قسمت در دقیقه است
• کمترین هزینه قابل دستیابی-به ازای-در حجم تولید بسیار بالا
• ایده آل برای مواد رسانای نازک-مثل مس و برنج
• عملیات تغذیه پیوسته خودکار، ورودی نیروی کار را به حداقل می رساند

منفی

• پیچیدگی هندسی بسیار محدود؛ کشش های عمیق و خم{0}}چند محور قابل دوام نیستند
• نرخ سایش ابزار بالاتر نیاز به تعمیر و نگهداری و تعویض مکرر دارد
• به تجهیزات پرس ممتاز با سیستم های تغذیه دقیق و سنسورهای محافظ قالب نیاز دارد
• محدود به مواد نازک تر، معمولاً کمتر از 1.0 میلی متر
• سیستم های مدیریت گرما و روغن کاری هزینه زیرساخت را افزایش می دهند

مهر زنی پیش رونده با سرعت بالا یک مسیر باریک اما بسیار سودآور را اشغال می کند: قطعات ساده، حجم بسیار زیاد، مواد نرم نازک. از این مرزها خارج شوید و محدودیت‌های روش به جای مبادله-به بدهی تبدیل می‌شوند. برای قطعاتی که نیاز به کیفیت لبه استثنایی یا متمرکز بودن محکم روی صفحات خالی بدون هیچ گونه شکل‌گیری دارند، یک رویکرد تک{4}} کاملاً متفاوت مزایایی را ارائه می‌کند که نه روش‌های پیشرونده و نه روش‌های انتقالی نمی‌توانند مطابقت داشته باشند.

مهر زنی قالب مرکب برای اجزای مسطح با دقت بالا-

هر قسمت مهر شده به شکل دهی چند ایستگاهی یا تغذیه نواری با سرعت بالا نیاز ندارد. برخی از مولفه‌ها از نظر هندسی مسطح هستند، اما نیاز به دقت ابعادی دارند که فرآیندهای پیشرونده یا انتقالی برای تضمین آن در هر لبه به طور همزمان تلاش می‌کنند. اینجاست که مهر زنی مرکب وارد تصویر می شود، و دقت تک ضربه ای را ارائه می دهد که بهتر از هر جایگزین چند ایستگاهی، یک مشکل بسیار خاص را حل می کند.

دقت تکی-برای قطعات تخت

قالب مرکب با یک ضربه فشاری عمل خالی کردن و سوراخ کردن را انجام می دهد. این را تصور کنید: پانچ پایین می آید، نمایه بیرونی خالی می شود و تمام سوراخ های داخلی در همان لحظه سوراخ می شوند. از آنجایی که هر برش به طور همزمان در یک چرخه پرس قالب زنی اتفاق می افتد، هیچ پیشروی نواری بین عملیات، خطای تجمعی موقعیت، و هیچ فرصتی برای قطعه کار برای جابجایی بین ایستگاه ها وجود ندارد.

نتیجه مسطح بودن و متمرکز بودن لبه در مقایسه با روش های مترقی است. در یک قالب پیشرونده، نوار بین ایستگاه‌ها پیشروی می‌کند و حتی با وجود سوراخ‌های خلبانی که هم ترازی را فراهم می‌کنند، تغییرات موقعیتی کوچکی می‌تواند جمع شود. یک قالب ترکیبی آن متغیر را به طور کامل حذف می کند. رابطه بین هر سوراخ سوراخ شده و لبه خالی بیرونی توسط خود هندسه ابزار قفل می شود، نه با ثبت نوار.

مزیت دیگری نیز وجود دارد که اغلب به آن اشاره ای نمی شود. از آنجایی که قطعه از هر دو طرف به طور همزمان بریده می شود، با اعمال پانچ از بالا و فشار متقابل قالب از پایین، ناهماهنگی فرز- از بین می رود. خالی کردن پیشرونده یک سوراخ در یک طرف هر برش ایجاد می کند که بسته به اینکه این عمل پانچ- یا برش باشد، به طور متناوب تغییر می کند. قالب های ترکیبی یک شرایط لبه ثابت در کل محیط قطعه ایجاد می کنند و نیاز به سوراخ کردن ثانویه را کاهش می دهند یا از بین می برند.

هنگامی که ترکیب می میرد، Progressive و Transfer را شکست می دهد

مهر زنی قالب مرکب زمانی جایگاه خود را به دست می آورد که قطعات از نظر هندسی ساده باشند اما در همه ویژگی ها نسبت به لبه خالی دقت ابعادی استثنایی را طلب می کنند. کاربردهای معمولی عبارتند از:

• واشرها و شیلنگ هایی که به شناسه محکم-برای تمرکز{1}}OD نیاز دارند
• پایانه‌های مسطح و میله‌های اتوبوس با سوراخ‌های دقیق-به-روابط لبه
• لمینت‌های موتورهای الکتریکی که دقت انباشته شدن آن به صافی هر-قطعه بستگی دارد
• واشرها و حلقه های آب بندی که نیاز به کیفیت لبه یکنواخت دارند
• شیم های دقیق با الزامات ضخامت و مسطح فراتر از آنچه روش های مترقی به طور قابل اعتماد ارائه می دهند

از منظر هزینه، توسعه ابزارهای قالب مرکب نسبت به ابزارهای قالب پیچیده پیشرفته کم‌هزینه‌تر است، زیرا ایستگاه‌های کمتری وجود دارد و مکانیزم {0}تغذیه نواری برای مهندسی وجود ندارد. برای تولید با حجم متوسط-قطعات تخت ساده، این تفاوت هزینه قابل توجه است. عملکرد مهر زنی با قالب دقیق را بدون هزینه سرمایه مرتبط با ابزارسازی چند ایستگاه یا زیرساخت پرس انتقال دریافت می کنید.

تناسب حجم صدا در محدوده متوسط ​​قرار می گیرد. قالب های ترکیبی در هر ضربه یک قسمت تولید می کنند، بنابراین نمی توانند با نرخ های توان عملیاتی پیشرونده مطابقت داشته باشند. اما برای اجراهای 10000 تا 500000 قطعه که هندسه مسطح است و تلورانس ها سخت است، ریاضیات غالباً یک قالب ترکیبی را به یک تنظیم پیشرونده ترجیح می دهد که برای پیچیدگی واقعی قطعه بیش از حد ساخته شده است.

جوانب مثبت

• صافی و تمرکز عالی از برش همزمان بر روی تمام ویژگی ها
• هزینه ابزار کمتر از قالب های پیشرونده برای قطعات هندسی ساده
• کیفیت لبه ثابت بدون تغییرات جانبی{0}}
• درجه تکرارپذیری بالا برای عملکرد یک قالب-
• مناسب برای حجم تولید متوسط ​​که در آن هزینه هر{0}قطع و دقت هر دو مهم است

منفی

• محدود به هندسه مسطح بدون قابلیت شکل دهی، خمش یا ترسیم
• یک قسمت در هر ضربه در مقایسه با تغذیه نواری پیشرونده، توان عملیاتی را محدود می کند
• برای ویژگی های سه بعدی یا شکل دهی چند محوری مناسب نیست
• قطعات بزرگ‌تر زمان چرخه را کاهش می‌دهند، زیرا خالی کردن قالب برای پاک کردن قالب بیشتر طول می‌کشد

قالب‌های مرکب یک جایگاه متمرکز را اشغال می‌کنند: قطعات مسطح، تحمل‌های محدود، حجم متوسط، حداقل سرمایه‌گذاری ابزار. آنها جایگزین قالب های پیش رونده یا انتقالی برای هندسه پیچیده نمی شوند، اما برای کاربرد مناسب، دقتی را ارائه می دهند که فرآیندهای چند ایستگاهی فقط می توانند تقریبی باشند. البته، ساخت{3}}در دنیای واقعی به ندرت در یک جعبه روش واحد قرار می‌گیرد. بسیاری از برنامه‌ها به عناصری از بیش از یک فرآیند نیاز دارند، که دری را به روی استراتژی‌های ترکیبی باز می‌کند که نقاط قوت رویکردهای مختلف را ترکیب می‌کند.

رویکردهای مهر زنی ترکیبی و جایگزین ارزش در نظر گرفتن دارند

گاهی اوقات قسمت روی صفحه نمایش شما با هیچ فرآیند واحدی همکاری نمی کند. هندسه برای قالب مرکب بسیار پیچیده است، برای ترسیم عمیق بسیار مسطح، برای پیش رونده با سرعت بالا خیلی ضخیم است، و برای توجیه تنظیم کامل پرس انتقال بسیار کوچک است. این شکست در تحلیل نیست. این یک سیگنال است که یک رویکرد ترکیبی یا جایگزین شایسته نگاهی جدی است.

چه زمانی به جای خالی کردن دقیق یا طراحی عمیق در نظر بگیرید

خالی کردن ریز شکافی را پر می‌کند که قالب‌های پیشرونده و مرکب آن را باز می‌گذارند: قطعاتی که نیاز به کیفیت لبه کامل-برشی در کل سطح برش بدون ماشینکاری ثانویه دارند. در جایی که یک فرآیند مهر زنی پیشرونده استاندارد یک لبه برش با تقریباً 25-60% برش و ناحیه شکست باقیمانده ایجاد می‌کند، خالی کردن ظریف قسمت را از نوار در یک عمل اکستروژن سرد-می‌فشرد که لبه‌های صاف و مربعی با کمترین شکست را ایجاد می‌کند. به چرخ دنده ها، اهرم ها و اجزای قفل در گیربکس های خودرو فکر کنید که در آن شرایط لبه برای عملکرد بسیار مهم است.

ترسیم عمیق زمانی وارد مکالمه می شود که نسبت عمق{0}}به قطر قطعه شما از آنچه ایستگاه های قالب انتقال در تعداد معقولی از عملیات تشکیل می دهند بیشتر باشد. محفظه‌های استوانه‌ای، محفظه‌های فنجانی-و ظروفعمق برابر یا بیشتر از قطر قطعه استفراتر از قابلیت های قالب انتقال و به قلمرویی که توسط فیزیک جریان مواد اداره می شود نه تعداد ایستگاه ها. نسبت کشش محدود، معمولاً 1.8 به 2.0 برای اولین قرعه کشی، مرز سختی را تعیین می کند که هیچ مقدار از پیچیدگی ابزار نمی تواند از بین برود.

ترکیب روش ها برای نتایج بهینه

طبقات تولید واقعی به ندرت یک فرآیند را به صورت مجزا اجرا می کنند. سازندگان به طور معمول یک فرآیند مهر زنی پیشرونده را برای شکل‌دهی، سوراخ‌کردن و نیمه‌شکل‌گیری جزئی با عملیات انتقال قالب که قطعه را در ایستگاه‌های مستقل تکمیل می‌کند ترکیب می‌کنند. این انتقال تدریجی-به-انتقال در برنامه‌های خودرویی رایج است که در آن یک خالی مسطح نیاز به سوراخ کردن-سرعت بالا دارد و به دنبال آن تشکیل چند محوری عمیق که می‌تواند یک نوار حامل را از بین ببرد.

روند کار مهر زنی و ساخت پیشرو یک پل عملی دیگر را ارائه می دهد. یک قالب پیشرونده، بخش سرعت بالا، ویژگی‌های مهر زنی را که از کارایی مبتنی بر نوار بهره می‌برند، برمی‌دارد، و سپس قطعات به سلول‌های ساخت پایین‌دستی برای عملیات جوشکاری، ضربه زدن، یا مونتاژی منتقل می‌شوند که هیچ‌یک از فرآیندهای قالب نمی‌تواند به لحاظ اقتصادی تکرار کند. این رویکرد به‌ویژه زمانی که تجهیزات پرس موجود از ابزارسازی پیشرفته پشتیبانی می‌کنند، اما تسهیلات فاقد پرس انتقال است، یا زمانی که محدودیت‌های فضای کف، خط انتقال اختصاصی را غیرعملی می‌سازد، به خوبی کار می‌کند.

محرک های تصمیم گیری که به رویکردهای جایگزین یا ترکیبی اشاره می کنند، خاص و قابل اندازه گیری هستند:

• مشخصات شرایط لبه به کیفیت کامل برش{0} در تمام سطوح برش نیاز دارد (منطقه خالی شدن ریز)
• نسبت عمق به
• بخشی هم به سوراخ کردن با سرعت بالا و هم به شکل گیری چند محوری نیاز دارد که هیچ معماری قالبی به طور کارآمد از عهده آن بر نمی آید.
• تجهیزات پرس موجود راه حل ایده آل یک روش-را پشتیبانی نمی کند و بودجه سرمایه ماشین آلات جدید را پوشش نمی دهد
• فضای کف یا محدودیت های مهارت اپراتور اضافه کردن خط پرس انتقال را رد می کند
• حجم بسیار کم است که نمی‌تواند ابزار کامل پیش رونده یا انتقالی را توجیه کند، اما پیچیدگی قطعه از قابلیت قالب مرکب فراتر است.

استراتژی های ترکیبی یک سازش نیستند. آنها یک بهینه سازی مهندسی هستند. هنگامی که مجبور می‌شوید قطعه‌ای را در یک کادر روش-تک کند و در عوض هر ویژگی را به فرآیندی که به بهترین شکل آن را تشکیل می‌دهد ترسیم می‌کنید، هزینه کل مالکیت اغلب کاهش می‌یابد حتی اگر گردش کار روی کاغذ پیچیده‌تر به نظر برسد. نکته کلیدی این است که بدانید این پیچیدگی چه زمانی برای خود هزینه دارد، که مستلزم مقایسه ساختار یافته-در کنار-هر روش در برابر متغیرهای تولید واقعی شما است.

مقایسه کامل روش مهر زنی در یک نگاه

شما هر روش را به صورت جداگانه ارزیابی کرده اید. نقاط قوت، معاوضه-و سناریوهای ایده آل به صورت مجزا مشخص هستند، اما تصمیمات انتخاب واقعی به تنهایی اتفاق نمی‌افتد. آنها زمانی اتفاق می‌افتند که به طراحی قسمت خیره می‌شوید و می‌پرسید که این مؤلفه در چند معیار به طور همزمان در کدام ستون قرار می‌گیرد. نمای کناری-در کنار-این تصمیم را به چیزی فشرده می‌کند که می‌توانید در عرض چند دقیقه به آن اشاره کنید نه اینکه-پنج ارزیابی جداگانه را بخوانید.

مقایسه ویژگی‌ها در کنار--

جدول زیر هر پنج روش مهر زنی را در هفت معیار مورد استفاده در این ارزیابی امتیاز می دهد. چه در حال اندازه‌گیری یک پرس قالب پیشرونده برای اتصال دهنده‌های-حجمی بالا باشید یا یک پرس مهر زنی انتقالی برای اجزای ساختاری، این دیدگاه تلفیقی است که الزامات قطعه را با قابلیت پردازش در یک مکان هماهنگ می‌کند.

چند الگو برجسته است. اگر اولویت شما آزادی هندسی است، جدول شما را به سمت چپ به سمت قالب های انتقال سوق می دهد. اگر سرعت و اقتصاد هر بخش غالب باشد، به سمت راست به سمت انواع قالب‌های پیشرونده و مهر زنی پیش می‌روید. قالب‌های ترکیبی یک خط مشخص را برای کارهای دقیق تخت ایجاد می‌کنند که در آن پیچیدگی چند ایستگاه بیش از حد است. و رویکردهای ترکیبی مواردی را پوشش می دهند که هیچ ستونی تمام هفت سطر را برآورده نمی کند.

ماتریس تصمیم بر اساس سناریوی کاربردی

مقایسه ویژگی ها به شما می گوید که هر روش چه کاری می تواند انجام دهد. ماتریس تصمیم گیری زیر به شما می گوید که بر اساس آنچه واقعا دارید به کدام روش برسید. سناریوی برنامه خود را با روند توصیه شده مطابقت دهید:

توجه داشته باشید که ماتریس تصمیم نمی پرسد "کدام فرآیند بهتر است؟" به صورت انتزاعی می پرسد "چه چیزی درست می کنی، در چه مقداری، و چه تلورانس هایی مهم هستند؟" این چارچوب مجدد چیزی است که یک تصمیم مطمئن ابزارسازی را از یک حدس گران قیمت جدا می کند.

انتخاب فرآیند به تلاقی هندسه قطعه، حجم مورد نیاز و کل هزینه مالکیت بستگی دارد تا هر عامل واحد. دای پرس پیشرونده با سرعت برنده می شود اما در هندسه بازنده است. پرس مهر انتقالی بر پیچیدگی پیروز می شود اما برای هر ضربه بیشتر هزینه دارد. پاسخ درست در جایی زندگی می کند که محدودیت های خاص شما همپوشانی دارند، نه در یک رتبه بندی جهانی.

این جداول مقایسه به شما یک نقطه مرجع می دهد، اما یک نقطه مرجع تنها زمانی کار می کند که بدانید پروژه شما در هر محور کجا قرار دارد. مرحله آخر، ترجمه این ماتریس به یک ترتیب تصمیم گیری اولویت بندی شده است که اشتباهاتی را که مهندسان معمولاً هنگام قفل کردن در روش مهر زنی مرتکب می شوند، محاسبه می کند.

توصیه های نهایی و اشتباهات رایج در انتخاب

جداول مقایسه و ماتریس های ویژگی به شما وضوح می دهند، اما تصمیمی را برای شما نمی گیرند. آنچه شکاف بین تجزیه و تحلیل و عمل را می‌بندد، یک توالی اولویت‌بندی شده است، مجموعه‌ای از قوانین if- که ابتدا الزامات قطعه شما را از طریق تأثیرگذارترین محدودیت‌ها فیلتر می‌کنند. در زیر منطق تصمیم گیری وجود دارد که مهندسان تولید و خریداران تدارکات می توانند مستقیماً در برنامه ابزارسازی بعدی خود اعمال کنند و به دنبال آن اشتباهاتی که معمولاً روند انتخاب را از مسیر خارج می کنند، وجود دارد.

الزامات قسمت خود را با فرآیند صحیح مطابقت دهید

این دنباله را از بالا به پایین کار کنید. اولین شرطی که بخش شما برآورده می کند، نقطه شروع شما برای ارزیابی ابزار است:

1. اگر قطعه از امکان‌سنجی عرض نوار بیشتر باشد یا نیاز به شکل‌دهی چند محوری داشته باشد- مهر زنی انتقالی نامزد اصلی شماست. قطعاتی که نیاز به کشش عمیق، چرخش بین ایستگاه‌ها یا اندازه‌های خالی دارند که هیچ عرض سیم پیچی نمی‌تواند آنها را در خود جای دهد به اینجا تعلق دارند. قالب‌های انتقالی محدودیت نوار حامل{3}}را به طور کامل حذف می‌کند و به شما آزادی هندسی می‌دهد که معماری‌های پیشرونده نمی‌توانند آن را تکرار کنند. برای مهندسانی که قالب‌های انتقال مهر را برای برنامه‌های چند ایستگاهی پیچیده ارزیابی می‌کنند،محلول های قالب مهر زنی انتقال YICHENسیستم های انتقال رباتیک را ارائه می دهد که برای تکرارپذیری پایدار در قطعات بزرگ یا نامتقارن طراحی شده اند.
2. اگر قطعه کوچک است با-تقاضای حجم بالا و هندسه ساده-تا-متوسط- مهر زنی پیشرونده بهترین اقتصاد را برای هر-قسمت ارائه می‌دهد. عملکرد مستمر نواری-در 200-600+ ضربه در دقیقه، این را به قهرمان توان عملیاتی برای براکت‌ها، گیره‌ها، ترمینال‌ها و کانکتورهایی می‌کند که در عرض سیم پیچ استاندارد قرار می‌گیرند.
3. اگر قطعه مسطح است با الزامات متمرکز بودن محکم و بدون تشکیل سه بعدی- یک قالب ترکیبی به شما امکان خالی کردن و سوراخ کردن همزمان در یک حرکت می دهد و خطای تجمعی موقعیت یابی را حذف می کند. واشرها، لمینیت‌ها، شیم‌ها و پایانه‌های مسطح با حفره‌های مهم-به-روابط لبه در اینجا فرود می‌آیند.
4. اگر حجم زیاد باشد و هندسه حداقل باشد- مهر زنی پیشرونده با سرعت بالا با سرعت 800-1500 ضربه در دقیقه، کانکتورهای میکرو، زبانه‌های باتری و فنرهای تماسی را هدف قرار می‌دهد که تعداد واحدها به ده‌ها میلیون در سال می‌رسد و ویژگی‌های قطعات محدود به اشکال کم عمق و سوراخ کردن ساده است.
5. اگر هیچ روش واحدی همه الزامات را برآورده نمی کند- رویکردهای ترکیبی ترکیبی از شکل‌دهی پیش رونده- با تکمیل انتقال، یا مهر زنی پیشرونده با ساخت پایین‌دست، شکاف‌ها را پر می‌کنند. زمانی که مشخصات کیفی لبه نیاز به خالی کردن دقیق دارند، زمانی که نسبت‌های عمق به قطر به عمق-حوزه کشیده می‌شوند، یا زمانی که محدودیت‌های تجهیزات موجود راه حل تک روشی ایده‌آل را رد می‌کند، این تماس درست است.

این سلسله مراتب خودسرانه نیست. بر اساس محدودیتی که مهندسی کردن آن سخت‌ترین است سفارش داده شده است. شما همیشه می‌توانید یک فرآیند را کاهش دهید یا بیشتر برای ابزارسازی هزینه کنید، اما نمی‌توانید قطعه‌ای را که از محدودیت‌های عرضی{2} بیشتر است، صرفنظر از بودجه‌ای که برای آن اختصاص می‌دهید، مجبور کنید به قالب پیش رونده وارد شود. امکان سنجی هندسه اول تصمیم را می گیرد، حجم و اقتصاد در مرحله دوم آن را اصلاح می کنند.

اشتباهات رایجی که هنگام انتخاب روش مهر زنی باید از آنها اجتناب کرد

حتی تیم‌های باتجربه در الگوهایی قرار می‌گیرند که هزینه را افزایش می‌دهند یا کیفیت را به خطر می‌اندازند. در اینجا تصورات غلطی وجود دارد که اغلب هنگام تهیه مهرهای پیشرونده یا برنامه های قالب انتقالی ظاهر می شود:

• با فرض اینکه پیشرو همیشه ارزانتر است.هزینه هر-قطع در حجم؟ اغلب بله. کل هزینه برنامه؟ نه لزوما. یک قالب پیشرونده ساخته شده با 15 ایستگاه برای تقریبی هندسه که قالب انتقال 6 ایستگاهی به طور تمیز از عهده آن برمی‌آید، می‌تواند هزینه بیشتری در توسعه ابزار، نگهداری و ضایعات داشته باشد. مواد نواری که در اتصالات پل و سوراخ‌های پیلوت تلف می‌شوند به سرعت روی آلیاژهای ضخیم یا گران قیمت جمع می‌شوند. انتقال می میرد،همانطور که توسط مجله MetalForming اشاره شده است، اغلب به استفاده بهتر از مواد دست می یابند زیرا توسط طرح پیشرفت نوار محدود نمی شوند.
• نادیده گرفتن هزینه های چرخه عمر ابزار.قیمت اولیه قالب یک عدد است. فواصل تعمیر و نگهداری، فرکانس تیز کردن، جایگزینی درج و در نهایت بازسازی، داستان کامل را بیان می کند. یک قالب پیشرونده با سرعت بالا-که با سرعت 1000 SPM کار می‌کند، سریع‌تر از یک راه‌اندازی پیشرونده استاندارد می‌پوشد. سرویس‌های پیش‌رونده مهر زنی که قیمت‌های پایین قطعه را بدون افشای سرعت نگهداری مورد انتظار اعلام می‌کنند، می‌توانند تیم‌های تدارکاتی را که پیشنهادات تامین‌کنندگان قالب‌های انتقالی را به‌طور مشابه-برای-مقایسه می‌کنند، گمراه کند.
• صرفه جویی در عملیات ثانویهقالب های انتقال شکل گیری، پیرایش، ضربه زدن و فلنج زدن را در یک چرخه پرس یکپارچه می کند. اگر راه‌اندازی پیشروی فعلی شما قطعاتی را تولید می‌کند که فوراً به یک سلول تخلیه، سپس یک ایستگاه ضربه‌گیری و سپس یک دستگاه خمشی منتقل می‌شوند، هزینه‌های کار و جابجایی این مراحل ثانویه ممکن است از حق بیمه ابزارسازی قالب انتقالی که آنها را در خط انجام می‌دهد بیشتر شود. همیشه هزینه کل زمین را محاسبه کنید، نه فقط هزینه تمبر.
• انتخاب تنها بر اساس تجهیزات موجودداشتن یک پرس مهر زنی مترقی به این معنی نیست که هر قطعه جدید باید به صورت مترقی اجرا شود. اگر هندسه واقعاً نیاز به شکل‌دهی انتقالی داشته باشد، مجبور کردن آن به تجهیزات موجود منجر به تلرانس‌های به خطر افتاده، ضایعات اضافی یا یک قالب متورم پیشرونده می‌شود که نگهداری آن گران است. در دسترس بودن تجهیزات باید تصمیم را تعیین کند، نه اینکه آن را دیکته کند.
• دست کم گرفتن تفاوت های زمان تحویلسرویس‌های پیچیده مهر زنی فلزی پیشرونده معمولاً زمان‌های طولانی‌تری را نسبت به تنظیمات انتقال معادل نشان می‌دهند، زیرا قالب‌های نوار چند ایستگاهی به تنظیم تکراری بیشتری در طول آزمایش نیاز دارند. اگر زمان-{3}}بازارسازی اهمیت دارد، ساخت قالب ساده تر روش های انتقالی یا ترکیبی می تواند هفته ها از برنامه راه اندازی کم کند.

رشته ای که همه این اشتباهات را به هم وصل می کند یکسان است: در نظر گرفتن تصمیم روش مهر زنی به عنوان یک مشکل متغیر تکی. این هرگز فقط در مورد سرعت، یا فقط در مورد هزینه ابزار، یا فقط در مورد هندسه نیست. این در مورد تقاطع هر سه است، با توجه به واقعیت تولید خاص شما. مهندسانی که آن تقاطع را به طور روشمند ارزیابی می کنند، با استفاده از معیارها و توالی تصمیم گیری که در بالا ذکر شد، از چرخه های پرهزینه دوباره کاری که ناشی از حدس زدن است، اجتناب می کنند.

سوالات متداول در مورد مهر زنی انتقالی در مقابل مهر زنی پیشرونده

1. تفاوت اصلی بین مهر زنی قالب انتقالی و مهر زنی پیشرونده چیست؟

تفاوت اصلی در نحوه حرکت قطعه کار از طریق پرس نهفته است. در مهر زنی پیشرونده، قطعه به نوار حامل متصل می شود و با هر ضربه فشار از طریق ایستگاه ها پیش می رود. در مهر زنی قالب انتقال، قسمت خالی زودتر از استوک ورق جدا می شود و به صورت رباتیک بین ایستگاه های قالب مستقل جابجا می شود. این تمایز معماری مشخص می کند که هر روش چه هندسه هایی می تواند ایجاد کند. قالب‌های انتقال قطعات سه بعدی بزرگ‌تر و پیچیده‌تر را مدیریت می‌کنند، زیرا فضای خالی آزاد-را می‌توان از همه طرف چرخاند، برگرداند و شکل داد. قالب‌های پیشرونده به زمان‌های چرخه سریع‌تری دست می‌یابند زیرا تغذیه نوار پیوسته نیاز به جابجایی روباتیک بین عملیات را از بین می‌برد.

2. چه زمانی باید مهر زنی قالب انتقالی را به جای مهر زنی پیشرونده انتخاب کنم؟

زمانی که قطعه شما بیش از عرض نوار{0}} امکان سنجی، نیاز به کشش های عمیق، شکل دهی چند محوری، یا هندسه های نامتقارن که نمی توانند در حین اتصال به نوار حامل شکل بگیرند، قالب بندی قالب انتقال را انتخاب کنید. قالب های انتقال برای اجزای ساختاری خودرو، محفظه دستگاه و براکت های بزرگ بیش از 300 میلی متر در هر بعد مناسب تر است. همچنین زمانی که بتوانید عملیات ثانویه مانند ضربه زدن، فلنج کردن، یا برش را در چرخه پرس ادغام کنید، منطقی هستند و هزینه های جابجایی پایین دستی را کاهش دهید. تامین‌کنندگانی مانند YICHEN در قالب‌های مهر زنی انتقال با سیستم‌های انتقال روباتیک که برای تکرارپذیری پایدار در برنامه‌های پیچیده چند ایستگاهی طراحی شده‌اند، تخصص دارند.

3. چه حجم تولیدی، مهر زنی مترقی قالب را در مقابل مهر زنی قالب انتقالی توجیه می کند؟

مهر زنی پیشرونده معمولاً در حجم های بالای 100000 قطعه در سال-مقرون به صرفه می شود، با مزایای هزینه هر-قطع در حجم های بیش از یک میلیون سالانه به طور قابل توجهی رشد می کند. مهر زنی قالب انتقالی معمولاً به حجم بیش از 50000 قطعه در سال نیاز دارد تا سرمایه گذاری اولیه ابزارآلات اولیه را جبران کند. با این حال، حجم به تنهایی انتخاب درست را تعیین نمی کند. قطعه‌ای که به شکل‌گیری چند محوری نیاز دارد، صرف‌نظر از حجم، برای وارد کردن قالب پیشرونده هزینه بیشتری دارد، زیرا ایستگاه‌های اضافه شده، ضایعات و عملیات ثانویه مزیت سرعت هر ضربه را از بین می‌برند. هزینه کل زمین، از جمله عملیات ثانویه و قراضه، بیش از قیمت قطعه به تنهایی اهمیت دارد.

4. قابلیت های تلورانس قالب بندی پیشرونده و انتقالی چیست؟

هر دو روش می‌توانند به تلورانس‌های تقریباً مثبت یا منفی 0.01 میلی‌متر در تنظیمات{1}به‌خوبی مهندسی شده دست یابند، اگرچه آنها این کار را از طریق مکانیسم‌های مختلف انجام می‌دهند. قالب های پیشرونده از طریق سوراخ های خلبانی که در اولین ایستگاه در نوار ایجاد می شوند، دقت موقعیت را حفظ می کنند، که در هر ایستگاه بعدی پین های خلبان را درگیر می کند تا موقعیت نوار را قبل از هر ضربه قفل کند. قالب‌های انتقال بر سیستم‌های انتقال رباتیک یا مکانیکی تکیه می‌کنند که در هر ایستگاه مستقل جای خالی را-مستقیم قرار می‌دهند. برای قطعات مسطح که نیاز به نزدیکترین هم مرکز بودن بین ویژگی‌های سوراخ‌شده و لبه‌های بیرونی دارند، قالب‌های ترکیبی ممکن است از هر دو عملکرد بهتری داشته باشند زیرا خالی کردن و سوراخ‌کردن همزمان خطای مکان‌یابی تجمعی را کاملاً حذف می‌کند.

5. آیا می توان مهر زنی پیشرونده و انتقالی را در یک فرآیند تولید ترکیب کرد؟

بله، روش‌های ترکیبی که ترکیب پیش‌{0}}پیش‌{0}}شکل‌گیری با تکمیل انتقالی است، در ساخت{1}در دنیای واقعی رایج هستند. برنامه‌های خودرو اغلب از یک قالب پیشرونده برای سوراخ‌کردن-سرعت بالا و خالی کردن اولیه استفاده می‌کنند، سپس قسمت خالی نیمه تشکیل‌شده را به ایستگاه‌های مستقل برای شکل‌دهی عمیق چند محوری منتقل می‌کنند که یک نوار حامل را از بین می‌برد. مهر زنی پیشرونده همراه با عملیات ساخت پایین دستی مانند جوشکاری، ضربه زدن یا مونتاژ یکی دیگر از ترکیب های کاربردی است. این گردش‌های کاری ترکیبی زمانی معنا پیدا می‌کنند که هیچ معماری قالبی به طور کارآمد مجموعه کاملی از ویژگی‌ها را مدیریت نمی‌کند، یا زمانی که تجهیزات مطبوعاتی موجود از یک روش پشتیبانی می‌کنند اما روش دیگر را پشتیبانی نمی‌کنند.