قطعات شفت یک نوع متداول از قطعات است، ساختار آن یک بدنه چرخان است، طول به طور کلی بیشتر از قطر است و به طور گسترده در تجهیزات مکانیکی مختلف برای پشتیبانی از قطعات انتقال، انتقال گشتاور و بار استفاده می شود. پردازش قطعات شفت باید از قوانین خاصی پیروی کند و شما می توانید از طریق این مقاله با مراحل پردازش خاص و برخی از مشکلاتی که نیاز به توجه دارند آشنا شوید.
اول، مسیر اصلی پردازش قطعات شفت
سطح اصلی پردازش قطعات شفت، سطح استوانه ای و سطح ویژه مشترک است، بنابراین مناسب ترین روش پردازش باید برای سطوح مختلف دقت و الزامات زبری سطح انتخاب شود. مسیر اصلی پردازش آن را می توان به چهار خلاصه کرد.
اول از همه، این مسیر پردازش از ماشین خشن به ماشین نیمه ریز، و سپس به ماشین خوب است، که همچنین مهم ترین مسیر فرآیندی است که برای پردازش استوانه ای قطعات شفت مواد معمول استفاده می شود. ثانیا، از ماشین خشن به ماشین نیمه ریز و سپس به سنگ زنی خشن می رسد و در نهایت مسیر پردازش سنگ زنی ریز را اتخاذ می کند که بهترین انتخاب برای مواد و قطعات فلزی سیاه رنگ با نیاز به دقت بالا، زبری سطح کوچک است. الزامات و نیاز به سخت شدن، زیرا آسیاب ایده آل ترین فرآیند پردازش بعدی است. مسیر سوم از ماشین خشن به ماشین نیمه ریز است، و سپس به ماشین خوب، ماشین الماس، این مسیر پردازش به ویژه برای پردازش مواد فلزی غیر آهنی استفاده می شود، زیرا سختی فلزات غیر آهنی کوچک است، به راحتی می توان شکاف را مسدود کرد. بین ذرات شن و ماسه، استفاده از سنگ زنی معمولا آسان نیست برای به دست آوردن زبری سطح مورد نیاز، باید از ماشین خوب و فرآیند ماشین الماس استفاده کنید. آخرین مسیر پردازش از خشن به نیمه تمام است و سپس به سنگ زنی خشن، سنگ زنی ریز و در نهایت تکمیل، این مسیر اغلب برای مواد فلزی سیاه پس از سخت شدن استفاده می شود و الزامات دقت بالاتر است، الزامات ارزش زبری سطح. قطعات کم هستند
دوم، پیش پردازش قطعات شفت
قبل از چرخاندن دایره بیرونی قطعات شفت، ابتدا باید برخی از فرآیندهای آماده سازی انجام شود که فرآیند پیش پردازش قطعات شفت است. مهمترین مرحله آماده سازی صاف کردن است. از آنجا که قطعه کار در فرآیند تولید، حمل و نقل و ذخیره سازی خالی می شود، اغلب تغییر شکل خمشی رخ می دهد. به منظور اطمینان از بستن قابل اعتماد و توزیع یکنواخت کمک هزینه پردازش، صاف کردن توسط پرس های مختلف یا ماشین های صاف کننده در حالت سرد انجام می شود.
سوم، اساس موقعیت یابی پردازش قطعات شفت
اول از همه، سوراخ مرکزی قطعه کار به عنوان معیار موقعیت یابی برای پردازش استفاده می شود. در پردازش قطعات شفت، هم محوری هر سطح استوانه ای، سوراخ مخروط و سطح رزوه، و عمود بودن انتهای رو به محور چرخش، همگی جلوه های مهم دقت موقعیت هستند. این سطوح به طور کلی بر اساس خط مرکزی شفت به عنوان اساس طراحی، با موقعیت سوراخ مرکزی، مطابق با اصل تصادف مرجع است. سوراخ مرکزی نه تنها معیار تعیین موقعیت برای پردازش تراشکاری، بلکه معیار موقعیت یابی و معیار بازرسی برای سایر فرآیندهای پردازش است که با اصل یکسان سازی معیار مطابقت دارد. هنگامی که از دو سوراخ مرکزی برای موقعیت یابی استفاده می شود، همچنین می تواند پردازش دایره های بیرونی متعدد و وجه های انتهایی را در یک گیره به حداکثر برساند.
در مرحله دوم، دایره بیرونی و سوراخ مرکزی به عنوان مبنای موقعیت یابی برای پردازش استفاده می شود. این روش به طور موثر بر کاستیهای استحکام ضعیف موقعیت سوراخ مرکزی غلبه میکند، به خصوص در هنگام پردازش قطعات سنگین، موقعیت سوراخ مرکزی باعث بیثباتی گیره میشود و مقدار برش نمیتواند خیلی زیاد باشد. استفاده از دایره بیرونی و سوراخ مرکزی به عنوان پایه موقعیت یابی لازم نیست نگران این مشکل باشید. هنگام زبر کردن، روشی که از سطح استوانه ای شفت و یک سوراخ مرکزی به عنوان مرجع موقعیت یابی استفاده می کند، می تواند گشتاور برش زیادی را در پردازش تحمل کند و رایج ترین روش موقعیت یابی برای قطعات شفت است.
سوم، دو سطح دایره ای بیرونی به عنوان مبنای موقعیت یابی برای پردازش استفاده می شود. هنگام ماشینکاری سوراخ داخلی شفت توخالی، سوراخ مرکزی نمی تواند به عنوان مرجع تعیین موقعیت استفاده شود، بنابراین باید از دو سطح دایره ای بیرونی شفت به عنوان مرجع تعیین موقعیت استفاده شود. هنگام ماشینکاری دوک ماشین ابزار، از دو ژورنال پشتیبانی اغلب به عنوان مرجع تعیین موقعیت استفاده می شود، که می تواند به طور موثر الزامات هم محوری سوراخ مخروط را نسبت به ژورنال پشتیبانی تضمین کند و خطای ناشی از عدم تصادف مرجع را حذف کند. .
در نهایت، یک پلاگین مخروطی با یک سوراخ مرکزی به عنوان مبنای موقعیت یابی برای پردازش استفاده می شود. این روش بیشتر در ماشینکاری سطح استوانه ای شفت توخالی استفاده می شود.
چهارم، بستن قطعات شفت
ماشینکاری پلاگین مخروطی و سنبه آستین مخروطی باید از دقت پردازش بالایی برخوردار باشد و سوراخ مرکزی نه تنها معیار تعیین موقعیت ساخت خود است، بلکه معیار تکمیل استوانهای شافت توخالی است و باید اطمینان حاصل کند که مخروط و سوراخ مرکزی روی پلاگین مخروطی یا سنبه آستین مخروطی هم محوری بالایی دارند. بنابراین هنگام انتخاب روش بستن باید به حداقل رساندن تعداد نصب فیش مخروطی توجه شود تا خطای نصب مکرر قطعات کاهش یابد. در تولید واقعی، پس از نصب پلاگین مخروطی، معمولاً در اواسط پردازش قبل از تکمیل پردازش، حذف یا جایگزین نمی شود.
